میگم : دالیا برو دستشویی دستت و بشور

میگه : تنهایی نمیرم میترسم !!!

میگم : برو در و واسه بابات بازکن

میگه : تو هم بیا می ترسم !!!

میگم : برو تو اتاقت بازی کن ،‌بخواب

میگه : می ترسم !!!

کمتر از دو ماه پیش دالیا بدون هیچ ترسی می رفت تو حیاط ، با دوستاش تو کوچه بازی می کرد و شب و روز واسش فرقی نداشت ، اما الان دیگه از ترسش هیچ کدوم از اون کارها رو نمیکنه ، میپرسم چی تو رو می ترسونه ؟ ... میگه گربه سیاه بیرون ، اگه منو ببینه می پره تو صورتم !!!

دیشب تو اتاق دراز کشیده بودم ، اومد پیشم و در و پشت سرش بست ، وقتی خواست بره بیرون از یه تیکه لباس گوشه اتاق بود ترسید !!!‌ اولش فکر کرد که گربه سیاه تو اتاق ِ !!! بعدش که متوجه شد اون لباس نه گربه بازهم حاضر نبود از کنارش رد شه .

شروعش از ترس های گذرا و کوچیک بود ، خیلی جدی نگرفتم و سعی نکردم در این رابطه خیلی حساس بشم تا موضوع و بی اهمیت جلوه بدم ، ولی کم کم بزرگ شد تا جایی که الان حتی اگه کنارم بخوانه ( که دیگه غالبا این کار و میکنه ) من باید چشام و باز بذارم و تو صورتش نگاه کنم تا خوابش ببره و خیلی از شبها با گریه و جیغ بیدار میشه ،‌خیلی خواب بد میبینه ، خیلی وقتا خواب گربه سیاه رو میبینه !!!

پنج شنبه دوستش ساناز خونه ما بود داشتیم با هم بازی می کردیم یهو ساناز گفت : خاله من قبلنا تواتاق خودم می خوابیدم ولی الان اصلا تو اتاقم نی خوابم ، آخه اتاقم پنجره داره و من از پنجره می ترسم !!! میگم مگه اتاق مامانی پنجره نداره ؟ ... چرا داره ولی من پیش مامانم می خوابم و دیگه از پنجره نمی ترسم .

یکی از عامل های تشدید ترس دالیا مهد کودک ِ اونم نه از طرف مربی ها ، از طرف هم سن و سالهاش . واسه هم از ترس هاشون صحبت میکنن و هر روز یه توهم جدید تو ذهن دالیا رشد میکنه .

نمیدونم چطور میتونم کمکش کنم ،‌ حتی اگه اقتضای سنش باشه و این دوره گذرا باشه ولی همین ترسیدنش باعث میشه خیلی وقتا از بازی هاش و موقعیتش لذت نبره .